ภาพกิจกรรมที่นำไก่ออกไปชน

                                                            ไก่เชิงอีสาน

                                                                               

เจ้าเหลืองห้าพระองค์

ไก่เชิงในภาค อีสานมีมาตั้งแต่นานมาก จะเรียกว่าเป็นไก่ไทยเลยก็ไม่ใช่แบบ100% เป็นการผสมผสานกันโดนที่คนอีสานได้ย้ายถิ่นย้ายฐานย้ายบ้านย้ายเมือง มาผม ขอยกตัวอย่าง เช่น คนอีสานที่จังหวัดร้อยเอ็ดบ้านเกิดผมเอง โดยอ้างอิงจากประวัติศาสตร์มีการอพยพมาจากประเทศลาว แขวนเมือง จำปาศักดิ์ โดยเจ้าชายของนี้ได้นำข้าวของและไพร่พลมาด้วยมีทั้งทรัพย์สินข้าวเองเครื่องใช้ เสบียงอาหารรวมไปถึงสัตว์เลี้ยงเช่น วัว ควาย หมา หมู เป็ด ไก่ เป็นต้นเพื่อเลี้ยงไว้เพื่อประกอบ อาหารแต่อาจจะมีกลุ่มคนส่วนน้อยที่ชอบเล่นไก่ชน ตีไก่ในสมัยก่อน ตีแรกของ ตีแรกข้าวแรกน้ำกันไปและสัตว์ที่นำมานี้เองเป็นจุดเริ่มต้นของสายพันธุ์ที่แตกต่างออกไป เกิดความหลากหลายทางพันธุกรรมของ สายพันธุ์ไก่

มาผสมกับไก่พ้นเมืองบ้าง ผสมไก่ไทยบ้าง และ สายพันธุ์อื่นๆที่ไม่ได้เอ่ยถึง จนเกิดเป็นจุดเด่น เอกลักษณ์ของสายพันธุ์ที่แตกต่างกันออกไป

ไก่ชนสมัยก่อนทางภาคอีสานที่มีอยู่และเห็นคนแก่คนเฒ่าเค้าเลี้ยงไปชนบ่อนกันจะมีอยู่ 6 ประเภทด้วยกันโดยแบ่งตามลักษณะลีลาเชิงชน ครับผม
                                                                         

1.ไก่หน้าตรง หรือ ไก่ยืนตีหน้าหงอนครับไม่มีชั้นเชิงใดๆเดิกจิ้มตี ไม่มีแข้งหน้าเหมือนพม่า เพราะเป็นไก่รอยใหญ่มากๆ ตั้งแต่2.9-3.0 กิโลขึ้นไป จุดเด่นตีแรงเบอร์หนักมากกระดูกดีโครงสร้างใหญ่ระบบหายดี ส่วน  จุดด้อยคือ ออก อาวุธช้า เวาเจอไก่เชิงกอด ขี่ ทับ มากๆออกลูกโง่ให้เขาตี ปริ้นไพ่ งายไพ่จะถอดคอ ฉิ้งตี ถอยตี ไม่เป็น แพ้ทางไก่มวยหรือไก่เชิงนั้นเองหลังๆจึงเลิกนิยมเลี้ยงกัน

                                                                 เจ้าเขียวน้อย ตอน หนุ่มๆ

2.ไก่กอด  ไก่กอดคอ หรือ ไก่เชิงที่ชนหัวสูง จุดเด่น ตีลำเลียงเก่งชัด เป็นไก่ที่จะไม่ยอมคอให้คู่ต่อสู้ง่ายๆเอี้ยวคอตีเก่งเดินแกนในดีสไตล์การชนคล้ายๆไก่สายพันธุ์พนัส ในทุกวันนี้ จุดด้อยคือ กอดแต่คอลูกเดียวชนหัวสูง เข้าปีกไม่เป็นจึงทำให้ส่วนใหญ่เชิงไก่ที่มัดปีกตีเก่งๆมักจักแพ้ทางเขาจึงไม่ค่อยเป็นที่นิยมเท่าไหร่ รอยไก่ประเภทนี้เล็กสุดจะอยู่ที่2.9-3.0 kgขึ้นไป เท่าเห็นเคยเห็นมา

                                                                         

3.ไก่มุด คือไก่ที่มุดล่างเชิงล่างจัดเลย จิกขา จิกตูกบ้าง จิกไปทั่วบางตัวดุๆแผลตี มีตีตัวตีหัวเต่ไปมั่ว ไม่ชอบขึ้นมาสู้ใหญ่เวลาชนจะอยู่ล่าง ระหว่างขาสองข้างของคู่ต่อสู้ มุดขาลูกเดียวเรียกได้ว่าไก่ไอคิว จุดเด่น จะแอบขึ้นมาหลอยตีเวลาคู่ต่อสู้เผลอ  จุดด้อยคือเวลาเจอไก่ที่คุมมากๆแล้วตีหัวต่ำชัดๆมันจะแพ้ทางเขา  ไก่ลีลานี้เป็นไก่ที่มีทางภาคอีสานแต่เป็นที่นิยมน้อยที่สุดเพราะโอกาศจะชนะคู่ต่อสู้น้อยมากๆจนทำให้สายนี้มันหายไปแล้วไม่มีเหลือเลย รอยจะอยู่ที่2.7-3.3kgเท่านั้นไม่มีใหญ่เกินนี้ไปได้เท่าที่ผมเห็นมา

                                                                           

4.ไก่ล่อง หรือ ไก่ล่อ เชิงชนจะเป็นไก่เชิงที่เชิงชนแตกต่างจากไก่เชิงทั่วๆไป เพราะจะมี จุดเด่น คือล่องวิ่งหนีคู่ต่อสู้เวลามันปล้ำคอไม่สู้ วิ่งล่อหนียาวๆไก่สายนี้ส่วนใหญ่จะเชิงดีฉลาด สปีดขาดี ถ้าขี่ได่กอดได้จะไม่วิ่งล่อหนีจะตีให้คู่ต่อสู้แพ้เลย จุดด้อยมันอยู่ตรงนี้สมัยก่อนปล้ำคัดไก่กันตามบ้าน ตามหมู่บ้านจะไม่มีสังเวียนล้อมเหมือนทุกวันนี้ต้องให้พี่น้องชาวเซียนไก่มานั่งล้อมเป็นวงกลมกันเอา แทนสังเวียน แต่พอปล้ำไก่ล่องทีไรมันวิ่งล่อไปไกล เข้าป่าเข้าดงไปวิ่งตามจับกันวุ่นวาย เหตุนี้คนเฒ่าคนแก่เลยไม่นิยมเล่นกันนัก บ้างก็ว่าไก่ลาด ไก่บ่ใจบ้าง ไก่พวกนี้จะรอยเล็ก2.6-3.0kgเต็มที่

5.ไก่ตีเถา ตีโต หรือ ลักษณะลีลาการชน ไก่ตีตัวนั้นเองครับ เป็นไก่ที่ตีตัวอาชีพเลยไม่มีตีหัวเลย จะจิกปีกตีตัวเอาหัวไปพลาดหลังคู่ต่อสู้แล้วเอาปากจิกดุมปีกตีตัวบางทีก็ไม่เอาหัวไปพลาดมันจะเข้าคอฝั่งไหนแล้วจิดปีกฝั่งนั้นตีเลยจีกตีจนปีกเป็นแผลทั้งสองข้างจะไม่มีจิกหลังหรือที่เห็นเลยนอกจาก ดุมปีก ส่วนใหญ่สายนี้จะชนหัวสูงเป็นส่วนมาก จุดเด่น จะเป็นไก่ที่ตีแรงมากเบอร์แข้งดีมากๆ ปอดดี ชนอึดมากๆ จุดด้อย คือเป็นไก่ที่ตีแต่ตัวอย่างเดียวไม่ค่อยมีเข้าปีกมัดปีกตี เหตุนี้จึงทำให้เขาแพ้ทางไก่ที่จัดๆชนสนิทมัดปีกทุบหลังเก่งๆกอดแน่ๆสมัยก่อนเค้า ชนกันหลายยก 8-12ยก จึงทำให้ไก่ตีเถาพอเจอไก่มวยเชิงจัดส่วนใหญ่จะแพ้ส่ะเป็นม่วนมากแผลแม็คโคกิน  ไก่ตีเถาเป็นไก่ที่รอยใหญ่แต่รูปร่างจะไม่ค่อยสูงเท่าไหร่เรียกได้ว่า จะไปทางเตี้ยเป็นไก่รอยลูกเป็ด น้ำหนักจะอยู่ที่3.0kgขึ้น

                                                                           เจ้าเขียวน้อย

6.ไก่มวย หรือ ไก่เชิงแต่สายนี้จะเป็นไก่ที่ประเภทเชิงลัดกุมมากๆ ชนสนิทเชิงจัด ดุดัน ล็อก มุด มัด เข้าปีกทุบหลัง เข้าปีกอย่างกันทางไปนา คำภาษา อีสานที่ผู้เฒ่าผู้แก่พูดไว้ เชิงชนสวยงามช่วงชกดีสูงยาวขนสวย สร้อยดก โครงสร้างดี ลักษณะคล้ายไก่เมืองตราด แต่จะไม่เล่นเยอะมาก เหมือนไก่ตราด จุดเด่น คือ ชนสนิทไม่ค่อยเปิดช่องให้คู่ต่อสู้ได้ตีด้วย  ชนอึดดี ตีหนักตีแรงไอคิวดี กระดูกดีมากเท่ากันง่อนเวียนนาม สปีดขาดี เข้าไก่เร็วแรง  

จุดด้อย เวลาเจอไก่เชิงคล้ายๆกันจะเสนอกันไปชน6-8ยกก็แล้วแต่จะตกลง ชน11ยกเสนอก็ยังมีเลยยกเลิกกันไป เพราะขี้เกียจจะมานั่งเฝ้าดู เล่นเชิงกินกันไม่ลงเชิงถึงกัน ยกนึ่งตีกันไม่ถึง 5 ครั้งมีแต่เชิงลัดกันไปมา จนเหลือแต่มือน้ำเจ้าของไก่ที่นัั่งดูกันสองคน จนเป็นที่มา ไก่มีแต่บ่มีคนเบิ่งมือน้ำมานั้งข้างกันขอยาสูบ 555
                                                                                     

หลังๆพอไก่ชนพม่าเข้าคนเขาก็หันไปเล่นไก่พม่ากันจนทำให้ไก่พื้นเมือง เริ่มศูนย์หายไปจนจะเกือบหมด พม่าเล่นพม่าเชียร์สนุกได้เสียเร็ว รอยเล็ก เลยทำให้ไก่พื้นบ้าน พื้นเมืองอีสานค่อยๆหายไปจนจะหมดแล้วครับเพราะไม่มีคนนิยมเล่นและ สืบสานอนุรักษ์กันเอาไว้ ส่วนตัวผมรักไก่เชิงมาตลอดและไม่คิดจะเปลี่ยนตั้งจำความได้ก็ไก่เชิง 5 ตัวแรกไก่ผเป็นไก่เชิงลวนๆ สีเหลืองหางขาวทุกตัว แต่ทุกวันนี้ที่เหลือ สายไก่เชิงอีสานก็เป็นลูกผสมไปแล้วแต่แนว ทางผมยังเหมือนเดิมจะผสมผสานให้มันเชิงชนใกล้เคียงกับของเก่าให้เหมือนของเก่ามากที่สุดเท่าจะทำได้